Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Τοπικοί Σύνδεσμοι Και Κάτι Πωλήτριες

    Είναι κάτι ημέρες που ξυπνάς και το μάτι σου πέφτει σε κάτι ηλίθια άρθρα, από αυτές τις κλάψες που υπάρχουν για να υπάρχουν. Ε, χθες ήτανε μια από αυτές τις ημέρες. Ω, μη σιωπάτε, μουσίτσες! Ξέρετε καλά για τι μιλάω. Για αυτήν μωρέ την πωλήτρια που με απέχθεια κλαιγόταν που η Μύκονοοοοος δεν φιλοξενεί πια ΜΟΝΟ την ελληνική "αριστοκρατία". ΣΟΚ! Συχνάζουν οικογένειες στο νησί των ανέμων και του ρεπόρτερ Τσίλι! Ναι, ναι, εδώ μπορείτε να το βρείτε το άρθρο.
  Αυτό το άρθρο δεν είναι κάτι καινούριο, ούτε καν για τα ελληνικά δεδομένα. Πολλά άρθρα μιλάνε, κυρίως στην Athens Voice και στη Lifo, για το ότι "η Αθήνα πεθαίνει", ζωή σε λόγου μας κτλ. Ε, εδώ δεν πεθαίνει η Αθήνα, η Μύκονος πεθαίνει, κατά τη γνώμη μιας πωλήτριας, που την έβρισκε μέχρι πρόσφατα με το να βλέπει τους Κωστοπουλαίους να περνάνε έξω από το μαγαζί της.Ήταν προφανέστατα ένα μεγάλο σοκ για την κιουρία. Ας της φέρει κάποιος νερό, δεν τη βλέπω καλά!
  Ρε παιδιά, έχω μια απορία σε αυτό το σημείο. Από πότε βγήκε νόμος που να λέει ότι στη Μύκονο πρέπει να συχνάζουν μόνο οι πλούσιοι, η λεγόμενη "αριστοκρατία"; Αν είναι έτσι, να μην ξαναπάω Κολωνάκι ή Γλυφάδα γιατί δεν είμαι πλουσιοκόριτσο, να μην ξαναπατήσω το πόδι μου στα Εξάρχεια γιατί δεν είμαι αναρχική ή αριστερή......Να ξέρω δηλαδή, να συχνάζω σε μέρη που δεν τους χαλάω τη φήμη, εγώ, η ξανθιά χιψστερού από το Ελληνικό!
  Καλό είναι να μη βασιζόμαστε σε στερεότυπα όσον αφορά τις περιοχές της πανέμορφης Ελλάδας.Καθώς βρισκόμαστε στην εποχή του Ίντερνετ (πώς τα λέω η άτιμη!), οι διάφορες περιοχές προωθούνται από τα διάφορα sites κι έτσι τα "ανακαλύπτει" κι η κουτσή Μαρία. Έπειτα, πολλά μαγαζιά και ξενοδοχεία αναγκάζονται να ρίξουν τις τιμές τους για να έχουνε πρόσβαση κι άτομα που δεν ανήκουν στην αριστοκρατία-κάπως πρέπει να ζήσουν κι αυτοί, δε μπορούν να γίνουνε κλέφτες!    
   Έτσι, το Κολωνάκι κι η Γλυφάδα δεν είναι πλέον τα μέρη που συχνάζουν μόνο οι πλούσιοι και στα Εξάρχεια βλέπεις κι οικογένειες με παιδιά και με σκυλιά. Αν δε με πιστεύετε, ρωτήστε και το Θωμά το Γάργαρο, κοτζάμ τουρνέ του έκανα στα Εξάρχεια. Και ζήτησα κρύο γαλλικό από τη σερβιτόρα και να λέμε ευτυχώς που την ξέρω και με ξέρει, αλλιώς θα χα φύγει μετανάστρια στο Τιμπουκτού, αλλά αυτό το αναφέρω μόνο και μόνο για να δείτε πόσο πρόθυμη είμαι να τσαλακώσω την εικόνα μου.
    Νέες περιοχές προωθούνται για την αλτερνατίβουσα νεολαία, βλέπε Κουκάκι, χωρίς, όμως, αυτό να απαγορεύει την είσοδο σε άτομα που δε sυγκαταλέγονται σε αυτήν την αλτέρνατιβ νεολαία. Στην περίπτωση της πωλήτριας από τη Μύκονο, θα πρεπε να ξέρει ότι πλέον καμιά περιοχή δεν αποτελεί, στην ουσία, ταμπού κι ότι οι εποχές που υπαγόρευαν ότι η τάδε κατηγορία ανθρώπων συχνάζει στη τάδε περιοχή αποκλειστικά έχουνε περάσει.
  Αυτά είχα να πω περί της πωλήτριας. Το άρθρο, βέβαια, παίζει να 'ναι καμιά ξεγυρισμένη τρολλιά, από αυτές που "Το Κουλούρι" ψοφάει να γράψει. Όπως και να χει, πάντως, είμαι σίγουρη πως στις γωνιές της Μυκόνου ή έστω και του Κολωνακίου θα υπάρχει μια πωλήτρια, μια περιπτερού, κάποια, τέλος πάντων, που θα αναφωνεί "Χριστέ μου, τι ντεκαντάνς!" σαν άλλη Ντένη Μαρκορά, όταν βλέπει κάτι οικογένειες με λα'ι'κάντζες να πηγαινοέρχονται. Τι να κάνουμε, οι εποχές αλλάζουνε, τα πουλάκια πετάνε κτλ κτλ. GET ON WITH IT!
   Αν, όμως, έπρεπε να της αναγνωρίσω ότι έχει κάπου δίκιο, αυτό θα ήταν στο σημείο που αναφέρει τα ανάγωγα κωλόπαιδα που δε σέβονται τίποτα, όταν μπαίνουν σε μαγαζί. Τον επικαλείσαι ή δεν τον επικαλείσαι τον Ηρώδη εκείνη την ώρα; Κι οι τύποι  που σου σπάνε τα νεύρα και στη λένε κι από πάνω είναι επίσης εμετικοί. Οκ, για αυτούς να παραπονεθείς. Αλλά μη μου κλαίγεσαι για τη Μύκονο των Κωστοπουλαίων, ειδικά όταν η ελληνική "αριστοκρατία" έχει να επιδείξει μια παρέλαση κιτσαραίων. Και γενικά μη μου κλαίγεστε επειδή θεωρείτε πως η αγαπημένη σας περιοχή πεθαίνει χωρίς κάποιο πραγματικά σοβαρό λόγο.

   

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Το Σονέτο Της Φοιτητικής Ζωής

                      (τι λυρικός τίτλος, ανατριχιάστε!)
   Η ώρα πήγε 7 και κάτι το απόγευμα. Έδωσα το γραπτό μου, το οποίο ήταν αριστουρηματικότατο, έχω να πω.Κατέβηκα τα σκαλιά,μίλησα με συμφοιτητές και τέλος πάντων, αυτό ήτανε το επίσημο τέλος του πρώτου έτους μου στο τμήμα Επικοινωνίας και Μου Μου Ε..........Δεν πιστεύω να περιμένατε κάτι πιο δακρύβρεχτο;
   Τέλος πάντων, ως πρώην ψαράκι-πρωτοετούλα και νυν δευτεροετάρα (και σε κάθε περίπτωση θεά), θα γράψω τα φιλοσοφικά μου συμπεράσματα από τη χρονιά που μας πέρασε. Μην περιμένετε μελό φάσεις, το μελό είναι ξεπερασμένο για εμάς τους χιψστεράδες. Και, ναι, πάλι φιλοσοφίες θα γράψω. Θα σας κάνω εγώ πλούσιους από γνώσεις. Όχι, για να μη λέτε πως δεν περνάτε εποικοδομητικό χρόνο στο μπλογκ μου.Θα εκπληρώσω το καθήκον μου στην ανθρωπότητα. Γιούπι. Α, θα ναι και λίστα. Επειδή σας αγαπάω. Κι αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο στα ψαράκια που τώρα θα μπουν σε σχολές. Γατάκια. Νεογνά.
               
  • Στην αρχή θα σε προσεγγίσουν τύποι από όλα τα κόμματα. Δαπ, Αρ. Εν., Εαακ, Μας, Άσε Μας Κουκλίτσα μου και δε συμμαζεύεται.Όχι, δε σημαίνει πως η φάτσα σου εκπέμπει αγαπησιαρότητα (επινοώ και λέξεις, γιούπι εις τριπλούν!) από τα διακόσια χιλιόμετρα. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν ασπαστεί κάποιες ιδέες ρε παιδί μου, πολιτικές, είτε μιλάμε για αντι-ιμπερεαλισμό, αντι-καπιταλισμό, αντι-κρίζω το θάνατο κου του λου, είτε για τις κοινωνικές πολιτικές του Caramela stage.Εντάξει, πολλοί είναι επίμονοι σε σημείο αηδίας, αλλά μπορείς να κάνεις το εξής: μη δίνεις κινητό, μη δίνεις Facebook, κάνε το νεκρό σε κάδους. Επειδή, όμως, κάποιοι δε φεύγουν έτσι απλά και θα σου μιλάνε καθ' όλη τη διάρκεια των φοιτητικών σου χρόνων, τρόλλαρε τους και λίγο, κακό δεν κάνει.
  • Και να αργήσεις ένα τέταρτο στο μάθημα, δεν πειράζει. Δεν παίρνεις απουσία.Ούτε σε στέλνουν να πάρεις δικαιολογητικό από το γραφείο του διευθυντή. Οκ, μόνο στα εργαστήρια έχει παρουσίες, αλλά ποιος τις γαμάει αυτές; 
  • Αν χάσεις ένα μάθημα, δε χάθηκε ο κόσμος. Επειδή, όπως ανέφερα, δεν υπάρχουν παρουσίες και απουσίες, δε θα έρθει ο καθηγητής να σου πει "Ταδοπούλου, παιδί μου, γιατί δεν πατάς στα μαθήματα;". Και στην τελική παίρνεις τις σημειώσεις από τους άλλους. Ευκαιρία να κοινωνικοποιηθείς.
  • Η εξεταστική δεν είναι ο Σατανάς. Οκ, σίγουρα θα θες να γράψεις κανάν αξιοπρεπή βαθμό γιατί υποτίθεται πως θες να πάρεις πτυχίο στα τέσσερα χρόνια. Αλλά κανένα το νόημα του να βλέπεις την εξεταστική ως το κακό τέρας, λες κι είναι οι Πανελλήνιες και γαμώ τις Πανελλήνιες, όλη η ελληνική σαπίλα κρύβεται εκεί μέσα, καλά, ηρεμώ. Δε χάθηκε ο κόσμος αν δεν περάσεις ένα μάθημα. Όταν θα κάνεις αιτήσεις για μεταπτυχιακά και για εξωτερικά, κανείς δε θα σε ρωτήσει αν πέρασες το τάδε μάθημα με την πρώτη ή με τη δεύτερη ή με τη νιοστή εις το τετράγωνο.
  • Θυμάσαι στο σχολείο, που οι παρέες ήταν πολύ συγκεκριμένες και βγαίνανε αυστηρά μεταξύ τους; Ε, στο πανεπιστήμιο το "πάμε για καφέ;" πέφτει βροχή. Δε χρειάζεται να σαι σε καμιά κλίκα για να πας για καφέ μαζί τους. Τα πράγματα είναι πιο χαλαρά εκεί. Στο σταυρό που (δε) σας κάνω!
  • Η γραμματεία αποτελείται από ΕΥΓΕΝΕΣΤΑΤΟΥΣ ανθρώπους που ποτέ μα ποτέ δε θα σε στείλουν στου διαόλου τη μάνα για έγγραφα, ούτε θα σε βρίσουν αν έχεις το θράσος να τους μιλήσεις.
  • Τα βιβλιοπωλεία που θα χουν τα συγγράμματα θα είναι πάντα κοντά στη σχολή σου, όχι, δε θα σε στείλουν ποτέ σε αχαρτογράφητες περιοχές της Αθήνας, για κανένα λόγο.
  • Η βιβλιοθήκη και το αναγνωστήριο είναι φίλοι μας. Σώζουν ζωές. Α, και το αναγνωστήριο έχει κι ωραία γκομενάκια.
  • Φήμες λένε πως υπάρχουν άνθρωποι που έφαγαν από τη λέσχη και δεν τους φύτρωσαν πλοκάμια και κεραίες. Ε, αλήθεια είναι, δεν είναι μόνο φήμες.
  • Στις θεωρητικές κυρίως σχολές υπάρχουν κι άτομα που βρίσκονται στο δεύτερο πτυχίο. Δε δαγκώνουν. Είναι κι αυτοί άνθρωποι σαν κι εμάς, που έχουν το υπεράνθρωπο θάρρος να σπουδάσουν και κάτι άλλο. Αγκαλιάστε τα.
  • Υπάρχουν και παιδιά από επαρχία εκεί μέσα, που είναι εκατό φορές πιο φιλικά από ορισμένους Αθηναίους.
  • Θα δεις από γκέι μέχρι παθιασμένους Κνίτες κι από στυλιζαρισμένες Δαπίτισες που όλα τα τσεκ ιν τους περιλαμβάνουν hastags και λεζάντες στα Αγγλικά μέχρι αναρχικά πλάσματα. Μην τρομοκρατηθείς, η ποικιλία είναι ωραία.
  • Κάποιοι, στην αρχή της χρονιάς, θα κλαίγονται που δεν πέρασαν Νομική/Ιατρική/Πολυτεχνείο/Ψυχολογία. Δεν είναι τίποτα, θα τους περάσει.
  • Σερπράιζ! Γίνονται και καταλήψεις! Ξέρω, ξέρω, θέλετε τη σχολή σας ανοιχτή. Μην πανικοβάλεστε όμως. Συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες.
  • Υπάρχουν κι οι ίντριγκες ανάμεσα στα κόμματα. Οι όσοι φανς της σαπουνόπερας, αφήστε το Game Of Thrones. ΕΔΩ είναι το ψωμί. 
  • Από την κάθε σχολή θα βγεις κατά μερικά φυλλάδια κομμάτων πλουσιότερος.
  • Κι οι καθηγητές θα ναι ευγενέστατοι, πότε μα ποτέ δε θα σε βρίσουν, ούτε θα σε διακόψουν όταν κάνεις παρουσίαση εργασίας, ούτε θα καθυστερούν να έρθουν στο γραφείο τους, ούτε θα σε διώχνουν από αυτό.
  • Όσο καλό κι αν είναι το γραπτό σου, εξαρτάται από την όρεξη του καθηγητή το αν θα σε περάσει.
  • Μην το ψάχνεις, κάποιοι καθηγητές θα λατρεύουν όλως τυχαίως τα άτομα συγκεκριμένων παρατάξεων. Είναι αμοιβαία αισθήματα.  
           Αυτά είναι τα φετινά μας, λοιπόν. Άντε και καλό μας καλοκαίρι (με συννεφιά). Να ευχηθώ και καλή υπομονή στους της Φιλοσοφικής και του Πολυτεχνείου. Υπομονή, παιδιά, όλα περνάνε!
    Update: Και όσοι δεν περνάτε τόσο καλά, έχετε την ψυχολογική μου υποστήριξη. Τα πράγματα μπορεί να ναι δύσκολα, αλλά, είπαμε, όλα περνάνε.

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Για Περάστε!

    Έχουμε την εξεταστική. Έχουμε το Κάνσας, αλλά δεν είμαστε στο Κάνσας. Και, παραδόξως, νέα μπλογκς ξεφυτρώνουν. Κι εδώ θα σας συστήσω μια νέα μπλόγκερ, που τυγχάνει και συνάδελφος μου.
  Γνωριστήκαμε στο εργαστήριο της Πληροφορικής μια ωραία ημέρα του Μάρτη, όπου τα πουλάκια τουρτουρίζανε. Αργότερα, αρχίσαμε να μιλάμε και στο fb, να με ρωτάει για εργασίες, να κάνουμε λάιξ η μία στην άλλη και γενικά να δείχνουμε η μία στην άλλην την αγάπη μας. Μέχρι που μια ημέρα μου είπε πως με θαυμάζει κι εμένα και το μπλογκ μου και τη γραφή μου και τη ραδιοφωνική μου καργιέρα και μου εξέφρασε την επιθυμία της να φτιάξει μπλογκ. Εγώ τηνε συμβούλεψα και, να τη, συνωνόματη, νέο κορίτσι, από τη μαγική χώρα του ΕΜΜΕ, έτοιμη για περιπέτειες στη μπλογκόσφαιρα. Καλωσορίζουμε, λοιπόν, με κόκκινα χαλιά και πολλή αγάπη την Jeanne Kal. Στο παρακάτω λινκ βρίσκεται το μπλογκ της. Κάντε την αδδ, είναι μπλοκ.Α, και συμπαρασταθείτε μας, έχουμε εξεταστική!
                     http://kathe-mou-ptyxh.blogspot.gr/
          

Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Ηθικά Διδάγματα

   40 βαθμοί, λιώνει το κορμί, ζεσταίνεστε πολύ...ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΑΥΤΗ Η THE WRITER; Αχ, μου λείψατε. Μα βλέπετε, ήρθανε τέσσερις εργασίες για τη σχολή και τσουπ, με απήγαγαν. ;Eρχεται κι η εξεταστική μου, αχ, βαχ, δώστε μου έναν ώμο να κλάψω (πήγα να γράψω "κάψω", αλλά θα με βγάζετε τίποτα ανάρχω εδώ μέσα). Περνάω ένα δράμα, τι δεν καταλαβαίνετε; Αφήστε που σε μια εργασία πρέπει να παραστήσω τον Τριανταφυλλόπουλο, σε βαθμό που φοβάμαι μη μου ρθει ο Σακελαρίδης (όπως γράφεται τέλος πάντων) και με πάει στη λα'ι'κή να πάρουμε καρότα! Σήμερα, όμως, δε θα σας πω τα βάσανά μου, όπως σχεδίαζα. Θα σας μιλήσω για κάποια πράγματα που έμαθα στο σχολείο της ζωής γιατί είναι και γαμώ τα πρωτότυπα θέματα.
       Ο καφές δε φέρνει την ευτυχία. Αν τα πάντα, τα κοάλα κι οι πλατύποδες σε διατάζουν να νυστάξεις, αν έχεις κοιμηθεί ελάχιστα, τότε, όχι, ο καφές δε σε σώζει. Είσαι καταδικασμένος να κοιμάσαι όρθιος.
      Το διαφορετικό κάτι λέει. Πριν αναπτύξω τις απόψεις μου πάνω σε αυτό, να πω ότι δεν απευθύνω μήνυμα σε κάποιον συγκεκριμένο, παρόλο που θα μπορούσα. Ακούω ανθρώπους να λένε πως αποφεύγουν άλλους ανθρώπους επειδή ανήκουν πολιτικά ή στυλιστικά ή κοσμοθεωρητικά σε άλλο κόσμο από ότι αυτοί. Για να την πω την αμαρτία μου, έτσι ήμουν κι εγώ πριν μερικούς μήνες. Όμως, επειδή μου έτυχε να μιλήσω με αριστερούς/αναρχικούς/χίψστερς/fashion victims/σκυλάδες κτλ., έχω σταματήσει να σκέφτομαι έτσι. Κάποιοι είναι καλά παιδιά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα ασπαστώ την κοσμοθεωρία τους. Ας μην είμαστε προκατειλημμένοι. Επειδή κάποιος είναι διαφορετικός από εμάς, δε σημαίνει πως είναι απεσταλμένος του διαβόλου.
   Ας μην μπλέκουμε τις πούτσες με τις βούρτσες. Οκ, κάποιοι άνθρωποι έχουν απόψεις που μπάζουν από παντού, αλλά γιατί να χαλάμε το χρόνο μας και τη ζαχαρένια μας με το να τους κράζουμε 24 ώρες το 24ωρο; Ναι, λένε επικές παπαριές και ζουν σε άλλο κόσμο, αλλά γιατί να τους δίνουμε αξία; Πειράζουν κανέναν; Αν ναι, έχεις όλο το δικαίωμα να τους την πεις. Αν όχι, γράφτους τσακ στη μέση κι όλα θα πάνε καλά.
  Να είσαι λακωνικός με άτομα που νομίζουν πως ο κόσμος περιστρέφεται γύρω τους.  Αν μπορείς να τα αποφύγεις, απόφυγε τα. Αν πρέπει να συνεργαστείς μαζί τους, εδώ, φίλε μου, σου εύχομαι να έχεις επικοινωνήσει με τον ψυχίατρό τους να ξέρεις τουλάχιστον τι χάπια παίρνουν. Κι όχι πολλές κουβέντες γιατί θα νομίζουν πως τους δίνεις αξία.
   Ας μην υποτιμάμε. Σήμερα βγήκαν τα αποτελέσματα των Πανελληνίων. Έγινε της τρελής as usual. Την άποψη μου για τις Πανελλήνιες την εξέθεσα στο προηγούμενο ποστ. Αν βαριέστε να το διαβάσετε, θα σας το πω συνοπτικά: τον παίρνουν. Φίλοι μου, και τα μικρά ΤΕΙ έχουν την αξία τους. Ναι, οι Ιχθυοκαλλιέργειες έχουνε ζήτηση! Και να σας πω κάτι στην τελική; Ο κόσμος δε χωράει τόσους γιατρούς και τόσους δικηγόρους.Κι αν αποτύχεις την πρώτη φορά, ε, και; Μετά από χρόνια, ποιος θα θυμάται αν πέρασες στη σχολή των ονείρων σου με την πρώτη ή τη δεύτερη φορά; Εδώ που τα λέμε, ούτε εσύ θα το θυμάσαι γιατί θα διαμαρτύρεσαι για την ανοργανωσιά της σχολής σου και θα τσακώνεσαι με τη γραμματεία.
  Ευγένεια. Αν δε μπορείς να το κάνεις, προσποιήσου το. Δεν περιγράφω άλλο.
   Αυτά που λέτε, λατρεμένοι μου. Ελπίζω κι εύχομαι να τελειώσει η εξεταστική και να τα περασ....καλά, όλα πλην της Γλωσσολογίας.
-Κανόνισε την πορεία σου!
Ναι, μαμά.
Ο Θεός μαζί μας λοιπόν!